"Υπάρχουν χίλια δύο δηλητήρια, κανένα όμως δεν είναι σαν τον ιδεαλισμό. Είναι το πιο δηλητηριώδες απ' όλα τα δηλητήρια. Και φυσικά, το πιο ύπουλο. Σε σκοτώνει, αλλά σε σκοτώνει με τέτοιο τρόπο που δεν το παίρνεις είδηση. Σε σκο­τώνει με φινέτσα. Τα κόλπα του ιδεαλισμού είναι πολύ πονηρά. Σπάνια συνειδητοποιεί κανείς ότι αυτοκτονούσε με αυτόν τον τρόπο. Μόλις το συνειδητοποιήσεις, γίνεσαι θρήσκος.

Η θρησκεία δεν είναι ιδεολογία. Η θρησκεία δεν πιστεύει σε ιδανικά. Θρησκεία είναι το να αποκτάς επίγνωση του ότι ο ιδεα­λισμός, κάθε ιδεαλισμός, είναι ανέφικτος. Θρησκεία είναι να ζεις εδώ και τώρα, και ο ιδεαλισμός προγραμματίζει διαρκώς το νού σου να ζήσει κάπου αλλού. Και μόνο το τώρα υπάρχει. Δεν υπάρ­χει άλλος τρόπος να ζεις.Ο μόνος τρόπος είναι να είσαι εδώ. Δεν μπορείς να είσαι εκεί.

Το αύριο είναι ανύπαρκτο, δεν έρχεται ποτέ, και ο ιδεαλισμός πι­στεύει στο αύριο. Θυσιάζει το σήμερα στο βωμό του αύριο. Διαρ­κώς σου λέει, "Κάνε κάτι. Βελτιώσου. Κάνε κάτι. Άλλαξε. Κάνε κάτι. Γίνε τέλειος." Ο ιδεαλισμός αρέσει στο εγώ.

Ο ιδεαλισμός ανήκει στον κόσμο του εγώ. Στο εγώ αρέσει να μπορείς να γίνεις πιο τέλειος απ' ό,τι είσαι' θα έπρεπε να είσαι πιο τέλειος απ' ό,τι είσαι. Όμως κάθε στιγμή είναι τέλεια και δεν μπορεί να είναι τελειότερη απ' ό,τι είναι.

Το να κατανοήσεις αυτό το γεγονός είναι η αρχή μιας καινούρ­γιας ζωής, είναι η αρχή της ζωής. Το να το χάσεις είναι αυτοκτονία.

Τότε συνεχίζεις να καταστρέφεις αυτή τη στιγμή για χάρη της στιγμής που ποτέ δεν έρχεται. Τότε συνεχίζεις να καταστρέφεις αυτή τη ζωή για χάρη μιας ζωής που δεν υπάρχει πουθενά. Συνε­χίζεις να καταστρέφεις αυτόν τον κόσμο για χάρη ενός άλλου κό­σμου κάποιου παραδείσου, κάποιας μόκσα, κάποιας νιρβάνας.

Θυσιάζοντας το παρόν για χάρη του μέλλοντος παγιδεύεσαι στο θάνατο. Ζώντας τη στιγμή, ζώντας την ολοκληρωτικά κι ελεύθερα, χαί­ρεσαι την ύπαρξη, τη γιορτάζεις.

Κι αυτός είναι ο μόνος τρόπος ύπαρξης, δεν υπάρχει άλλος. Ο ιδεαλισμός σε έχει βάλει σε λάθος δρόμο." Osho